Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2020

Ο Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν (François-Auguste-René Rodin, 12.11.1840 - 17.11.1917) ήταν Γάλλος γλύπτης, που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη γλυπτική του 20ου αιώνα με τα έργα του. Το μουσείο Ροντέν (Musée Rodin) βρίσκεται στο Παρίσι και είναι αφιερωμένο στο έργο του. Το κτίριο που στεγάζει σήμερα το μουσείο ήταν το ξενοδοχείο Biron στο οποίο διέμενε ο Ροντέν από το 1908 μέχρι τον θάνατό του.

Ο Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν (François-Auguste-René Rodin, 12.11.1840 - 17.11.1917) ήταν Γάλλος γλύπτης, που επηρέασε σε µεγάλο βαθµό τη γλυπτική του 20ου αιώνα µε τα έργα του. Αρνήθηκε να αγνοήσει τις ανθρώπινες αδυναµίες και τις περιέγραψε όσο καλύτερα µπόρεσε στην τέχνη του, µε ρεαλισµό και δύναµη. Περιέγραψε επίσης και την ερωτική αδυναµία, µε πάθος κι οµορφιά. Γεννήθηκε στις στο Παρίσι, δεύτερος γιος του Ζαν Μπατίστ Ροντέν (Jean-Baptiste Rodin) και της Μαρί Σεφέρ (Marie Cheffer). Από νεαρή ηλικία επέδειξε ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και δέκα ετών παρακολούθησε τα πρώτα του µαθήµατα. Στα 14 χρόνια του εισήχθη στη σχολή École Impériale de Dessin, γνωστή και ως Petite École (Μικρή Σχολή) σε αντιδιαστολή µε την µεγαλύτερου κύρους Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts), όπου επιχείρησε να σπουδάσει αλλά απορρίφθηκε συνολικά τρεις φορές. Την περίοδο αυτή µελετά εντατικά και επισκέπτεται µουσεία παρατηρώντας µε ενδιαφέρον γλυπτά της αρχαιότητας ανακαλύπτοντας παράλληλα και την προσωπική του κλίση στη γλυπτική. Σε ηλικία 18 ετών αρχίζει να εργάζεται στο Παρίσι προκειµένου να συντηρήσει την οικογένειά του. Η πόλη του Παρισιού του προσφέρει αυτή τη δυνατότητα, καθώς την εποχή αυτή πολλά αγάλµατα και διακοσµητικά γλυπτά κατασκευάζονται προκειµένου να χρησιµοποιηθούν σε δηµόσιους χώρους. Παράλληλα, ο Ροντέν παράγει και προσωπικά έργα. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο θάνατος της αδελφής του, Μαρί, τον τραυµατίζει πολύ και τίθεται υπό θεραπευτική παρακολούθηση. Ο πατέρας του αναγνωρίζει το ταλέντο του και τον ενθαρρύνει να συνεχίσει. Το 1864 συναντά την Ροζ Μπερέ (Rose Beuret), την κάνει σύντροφό του και ποζάρει σε πολλά έργα του. Την ίδια χρονιά απορρίπτεται δύο φoρές στο Σαλόν του Παρισιού το έργο του Άντρας µε Σπασµένη Μύτη, που ο ίδιος ο Ροντέν θεωρεί ως το πρώτο του σηµαντικό γλυπτό, αλλά αργότερα, το 1875, γίνεται δεκτό µε τον διαφορετικό τίτλο Πορτρέτο Ρωµαίου και αποτελεί παράλληλα το πρώτο έργο του Ροντέν που εκτίθεται στο Σαλόν. Το 1875 ταξιδεύει στην Ιταλία και επηρεάζεται βαθιά από το έργο του Μικελάντζελο Μπουοναρότι. Την ίδια περίοδο επεξεργάζεται ένα άγαλµα µεγάλων διαστάσεων, προκειµένου να το εκθέσει στο Σαλόν του Παρισιού. Για το έργο αυτό, που αργότερα θα ονοµαστεί Εποχή του Μπρούντζου, χρησιµοποιεί ένα ανδρικό µοντέλο και ακολουθεί τα πρότυπα των αρχαιοελληνικών και ρωµαϊκών γλυπτών. Το 1877 εκτίθεται στο Σαλόν αλλά, αν και αναγνωρίζεται η υψηλή αισθητική του, οι κριτικοί αδυνατούν να πιστέψουν πως το έργο αποτελεί δηµιουργία του και τον κατηγορούν πως χρησιµοποίησε ένα "καλούπι" ώστε να επιτύχει µια τόσο ρεαλιστική απόδοση. Το 1880 του ανατίθεται να διακοσµήσει την πύλη του Μουσείου Καλών Τεχνών. Για το συγκεκριµένο έργο, που αργότερα ονοµάστηκε Οι Πύλες της Κολάσεως, ο Ροντέν βασίστηκε στη Θεία Κωµωδία του ∆άντη και προσπάθησε να αποδώσει το ταξίδι του ∆άντη στον Κάτω Κόσµο. Στα τέλη του 1880 η κατασκευή του µουσείου εγκαταλείφθηκε, ωστόσο ο Ροντέν συνέχισε να επεξεργάζεται περιοδικά το έργο του µέχρι και το τέλος της ζωής του. Αναπαραστάσεις και στοιχεία από τις Πύλες της Κολάσεως αποτέλεσαν τη βάση για µερικά από τα δηµοφιλέστερα έργα του Ροντέν, όπως ο Σκεπτόµενος ή το Φιλί. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του για τις Πύλες, ο Ροντέν αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο ως σηµαντικός δηµιουργός αναλαµβάνοντας περισσότερες παραγγελίες. Την ίδια περίοδο, αναπληρώνοντας έναν δάσκαλο γλυπτικής, γνωρίζεται µε την δεκαοκτάχρονη σπουδάστρια Καµίλ Κλοντέλ, η οποία σύντοµα θα αποτελέσει µαθήτρια, µοντέλο, συνεργάτιδα και ερωτική σύντροφο του Ροντέν, ο οποίος ωστόσο ουδέποτε εγκατέλειψε την Ροζέ Μπερέ. Η Κλοντέλ θα αποτελέσει σηµαντική πηγή έµπνευσης για τον Ροντέν µέχρι το 1898, οπότε διακόπτεται και η σχέση τους. Σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880 ο Ροντέν ανέλαβε µερικές σηµαντικές παραγγελίες. Μεταξύ αυτών και δύο έργα προς τιµή του ζωγράφου Κλωντ Λοραίν και του λογοτέχνη [[Βίκτορ Ουγκό Βικτόρ Ουγκό]]. Το 1891 ανέλαβε και την δηµιουργία ενός µνηµείου για τον Μπαλζάκ. Για το έργο αυτό, που αποτέλεσε τελικά µια προτοµή του, ο Ροντέν εργάστηκε συνολικά επτά χρόνια. Παρουσιάστηκε δηµόσια το 1898 αλλά η υποδοχή που επιφύλαξε το κοινό ήταν αρνητική, γεγονός που οδήγησε τον Ροντέν στην αφαίρεση της προτοµής, την οποία τοποθέτησε στο εργαστήριο του απαγορεύοντας την περαιτέρω δηµόσια έκθεσή της. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Ροντέν είναι αναγνωρισµένος ως ένας από τους σηµαντικότερους γλύπτες και στη ∆ιεθνή Έκθεση του Παρισιού ένα τµήµα αφιερώνεται αποκλειστικά σε έργα του. Παράλληλα ο ίδιος συνεχίζει να εργάζεται και είτε επεξεργάζεται παλαιότερες δηµιουργίες του είτε ολοκληρώνει άλλα µακρόχρονα σχέδια. Εικάζεται πως την περίοδο αυτή ο Ροντέν διαθέτει µερικές δεκάδες βοηθών προκειµένου να αντεπεξέλθει στην πληθώρα των παραγγελιών που αναλαµβάνει. Το 1908 ο Ροντέν µετακοµίζει στο ξενοδοχείο Biron, έξω από το Παρίσι, κατοικία και άλλων γνωστών καλλιτεχνών, όπως του ζωγράφου Ανρί Ματίς. Το 1912, το γαλλικό κράτος σχεδιάζει την κατεδάφιση του ξενοδοχείου αλλά ο Ροντέν πείθει τις αρχές να διατηρηθεί το κτήριο µε αντάλλαγµα την παραχώρηση εκ µέρους του όλων των έργων του στη γαλλική κυβέρνηση. Αργότερα, το κτήριο µετατράπηκε στο Μουσείο Ροντέν. Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του παντρεύτηκε τη σύντροφό του, Ροζ Μπερέ. Το µουσείο Ροντέν (Musée Rodin) βρίσκεται στο Παρίσι και είναι αφιερωµένο στο έργο του. Το κτίριο που στεγάζει σήµερα το µουσείο ήταν το ξενοδοχείο Biron στο οποίο διέµενε ο Ροντέν από το 1908 µέχρι τον θάνατό του. Το 1912, το γαλλικό κράτος σχεδίαζε την κατεδάφιση του ξενοδοχείου αλλά ο Ροντέν έπεισε τις αρχές να διατηρηθεί το κτήριο και να µετατραπεί αργότερα σε µουσείο όπου θα εκτίθενται τα έργα του, µε αντάλλαγµα την παραχώρηση εκ µέρους του όλων των έργων του στη γαλλική κυβέρνηση. Λειτούργησε για πρώτη φορά το 1919. Στα εκθέµατά του συµπεριλαµβάνονται και έργα άλλων καλλιτεχνών, όπως του Βίνσεντ βαν Γκογκ, που είχαν παραχωρηθεί στον Ροντέν. Επιπλέον, µία αίθουσα είναι αφιερωµένη σε έργα της γλύπτριας Καµίλ Κλοντέλ, συνεργάτιδας και συντρόφου του Ροντέν. Αντίστοιχο µουσείο αφιερωµένο στον Ροντέν βρίσκεται στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, στο οποίο εκτίθεται η µεγαλύτερη συλλογή έργων του εκτός Παρισιού. Αποτελεί δωρεά του Jules Mastbaum (1872-1926), ο οποίος ξεκίνησε από το 1923 να συλλέγει έργα του Ροντέν µε στόχο την ίδρυση ενός µουσείου ως προσφορά στην αµερικανική πόλη. Για την κατασκευή του εργάστηκαν οι Γάλλοι αρχιτέκτονες Πολ Κρε (Paul Cret) και Ζακ Γκρεµπέρ (Jacques Gréber), ενώ εγκαινιάστηκε στις 29 Νοεµβρίου 1929. Οι Πύλες της Κολάσεως (Μουσείο Ροντέν).
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.